و خداوند در قرآن به قلم قسم خورده است: «ن وَ الْقَلَمِ»


دکتر محمدابراهیم باستانی پاریزی در کتاب هواخوری باغ، در مقاله "کیمیاگری قلم" از مرحوم محمدعلی جمال زاده می نویسد:

"... پسران سیدجمال- غیر از سیدمحمدعلی جمال زاده- اغلب زود درگذشته اند و فرزند پسری از آنها نمانده است. دختر سیدجمال، "انسیه" نیز، چندی پیش درگذشت. آنگاه این عبارت حسرت آمیز را نوشته بودم: "... از سیدجمال، پسری دیگر نیست که نام جمال زاده در شناسنامه او باقی مانده باشد- و خود سیدمحمدعلی هم که فرزند ندارد. بنابراین، بعد از مرگ سیدمحمدعلی، دیگر مردی که نام جمال زاده در شناسنامه داشته باشد نخواهیم داشت"

سپس برای ارضای خاطر خود این توضیح را آورده بودم:

" ... این گفته خود را هم اکنون به این صورت اصلاح می کنم که: بالعکس، از سیدمحمدعلی جمال زاده فرزند سیدجمال، هم اکنون پنجاه فرزند حی و حاضر موجود هستند که همه، نام پدر را بر خود دارند، و تا ابد زنده خواهند داشت. این ها کتاب هایی هستند که هر کدام در ده ها هزار نسخه، طی بیش از نیم قرن به کرات انتشار یافته، و نام جمال زاده را به کوره دهات ایران و شهرهای دوردست می برند. و هر روز بیشتر و پیش تر می برند ...

اینک، پس از سی چهل سال، باید بگویم: آن جمله ناقص بود که از جمال زاده پنجاه کتاب که در حکم فرزندان او هستند، باقی مانده است، بلکه اینک که در این ساختمان خوش فضای روح انگیز، قریب دویست و پنجاه جوان امیدوار پرکشش و کوشش، منزل گزیده، در راه معرفت گام برمی دارند، و شب ها در اطاقی سر به بستر می گذارند که نام سیدمحمدعلی جمال زاده بر سردر ان نقش بسته است، باید بگویم که جمال زاده، نه پنجاه فرزند، بل دویست و پنجاه فرزند دارد- که نام او را تا ابد زنده خواهند داشت."(صص368-367)

استاد باستانی پاریزی در ادامه مقاله توضیح می دهد که با بخشی از درآمد حاصل از فروش کتاب های مرحوم جمال زاده و نیز سهامش، خوابگاهی برای دانشجویان دانشگاه تهران در امیرآباد ساخته شد. و همچنین حق التالیف کتاب های او هم صرف کمک به چاپ رسالات ادبی و تاریخی دانشجویان فوق لیسانس و دکتری می شود.

بنده حقیر نوشت: حال خوشا به حال علامه های دینی و معرفتی، خوشا به حال علامه حسن زاده آملی، علامه جعفری، استاد مطهری، دکتر بهشتی، دکتر شریعتی و همه آنانی که برای دین و معرفت انسان ها قلم زده اند.