می گویند تماشای دریا عبادت است؛ من، با دریا و ادای این عبادت، فقط سی کیلومتر فاصله دارم؛ اما وقتی همت رفتن به دریا را نداشته باشم، باید دریا را در وبلاگ فامیل جانم در منطقه خشک و کویر پیشوا- امام زاده جعفر(ع) ببینم. من با دیدن این عکس حواسم خیلی پرت شد و غذایم سوخت؛ البته ارزش داشت؛ حالم کلی تغییر کرد الهی شکر.

شما هم دعوتید. بفرمایین حظش نوش جانتان. گوارای وجودتان. صفایش جذب روح و جانتان شود. موجها را حس کنید. انگار کنار دریایید. قوه تخیل و تصورتان را افزایش دهید. حتما صدای برخورد امواج به کناره های ساحل را حس می کنید! بعد از تماشایش، چشمانتان را ببندید؛ صدای امواج را می شنوید! حظش در رگ هایتان جریان پیدا خواهد کرد. تلخی حالتان برطرف خواهد شد.

لینک تماشای دریا از وبلاگ فامیل جان ما- سوژه ی قاصدک ها