رَبِّ بِما اَلْبَسْتَنى مِنْ سِتْرِکَ الصّافى وَیَسَّرْتَ لى مِنْ صُنْعِکَ الْکافى صَلِّ عَلى مُحَمَّدٍ وَ الِ مُحَمَّدٍ وَاَعِنّى عَلى بَواَّئِقِ الدُّهُورِ وَصُرُوفِ اللَّیالى وَالاَْیّامِ وَنَجِّنى مِنْ اَهْوالِ الدُّنْیا وَکُرُباتِ الاْ خِرَهِوَاکْفِنى شَرَّ ما یَعْمَلُ الظّالِمُونَ فِى الاَْرْضِ اَللّهُمَّ ما اَخافُ فَاکْفِنى وَما اَحْذَرُ فَقِنى وَفى نَفْسى وَدینى فَاحْرُسْنى وَفى سَفَرى فَاحْفَظْنى وَفى اَهْلى وَمالى فَاخْلُفْنى وَفیما رَزَقْتَنى فَبارِکْ لى وَفى نَفْسى فَذَلِّلْنى وَفى اَعْیُنِ النّاسِ فَعَظِّمْنى وَمِنْ شَرِّ الْجِنِّ وَالاِْنْسِ فَسَلِّمْنى وَبِذُنُوبى فَلا تَفْضَحْنى وَبِسَریرَتى فَلا تُخْزِنى وَبِعَمَلى فَلا تَبْتَلِنى وَنِعَمَکَ فَلا تَسْلُبْنى وَاِلى غَیْرِکَ فَلا تَکِلْنى. اِلهى اِلى مَنْ تَکِلُنى؟

پروردگارا به اينكه به من پوشاندى، از پوشش باصفايت و بر من آسان نمودى، از رفتار كفايت‏ كننده‏ ات، بر محمّد و خاندان محمّد درود فرست و مرا بر بلاهاى روزگار، و حوادث شبها و روزها يارى ده، و از هراسهاى دنيا، و گرفتاري هاى آخرت نجات ده، و مرا از شرّ آنچه ستمگران در زمين انجام مى‏دهند كفايت كن، خدايا از آنچه مى‏ترسم مرا بس باش و از آنچه حذر مى‏كنم نگهدارى كن، و در نفسم و دينم از من نگهبانى فرما و مرا در سفرم نگهدار، و در خاندان و مالم جانشين باش، و مرا در آنچه نصيبم فرمودى بركت ده، و در نزد خويش خوارم ساز، و در ديدگان مردم بزرگم كن، و از شرّ جن و انس سالمم بدار و به گناهانم‏ رسوايم مساز، و به باطنم سبكم منما، و به عملم دچارم مكن، و مرا از نعمت هايت محروم مفرما، و به غير خود واگذارم مكن. خدايا، مرا به كه واگذار مى‏كنى؟


بنده خدا نوشت: وقتی این بند را می خوانم اولین چیزی که به ذهنم میزند، آزاده بودن و آزادگی است.

تماما درس و آموزه های سبک زندگی اسلامی ایمانی مسلمانی انسانی بشری 

و چقدر خوب گذشتگان ما این درس را گرفته اند؛ مادربزرگ سفرکرده ام، عبارت زیر را از کوچکی در گوش من می خواند:

خدایا به امید تو و نه به امید خلق روزگار